Bugün tam bir hafta oldu.
7 gün, 168 saat, 10080 dakika, 604800 saniye.
Çikolata yemeyeli.
Öyle bakma çünkü ; güzel bahçeli bir ilkokulun penceresinden dünyaya, hayret, hasret ve biraz da bayat bayram şekeri kederiyle bakan, aklı canbaz, yanağı al, sesi çilek aroması bir çocuk oturuyor gözlerinde...
4 Nisan 2011 Pazartesi
31 Mart 2011 Perşembe
Stand By Me:
Etiketler:
Benimle Kal,
film,
Sinema,
Stand By Me,
Stephen King
24 Ocak 2011 Pazartesi
Bir Filmden Daha Fazlası: Mary and Max

Yapım:2009/Avustralya
Tür:Animasyon, Dram, Komedi
Yönetmen ve Senaryo:Adam Elliot
Süre:1 saat 25 dakika.
Karakterler:
Max:Amerika’da yaşayan 44 yaşında ve yalnız bir obez.
Mary: 8 yaşında, hiç arkadaşı olmayan ve çamurlu su renginde gözlerle, alnının ortasında doğuştan gelen bir doğum lekesi taşıyan Avustralyalı.
Ve her şey Mary’nin Amerika’da çocukların kutu kolalardan çıkıp çıkmadığını merak etmesiyle başlar.
Ama ilk bişey önericem. Canınız film izlemek istemiyorsa veya kafanız başka yerlerdeyse etmeyin eylemeyin yani bu filmi izlemek için izlemeyin.Harcamış olursunuz, pişmanlık getirir.
Hiç bi filmi özlememiştim ben. Mary and Max’e kadar. Hani bi filmi x defa izledim doyamadım derler ya. Onu çok anlamsız bulurdum. En fazla açar Bekir’in tiradını tekrar seyrederdim çünkü bugüne dek. Evet etkilendim, çok etkilendim.Böyle boşluklarda aklıma filan düşer oldu. Beni gerçekten çok güldürdü film, çok eğlendirdi. Hala espriler geliyor aklıma,sırıtıyorum. Ancak mükemmel finaliyle paramparça etmeyi de bildi. Bir anda zaten kendimi içinde buldum hakikaten kaç kere yok artık dediğimi hatırlamıyorum. Tabii bu karakterler bazında değil;
Çikolatanın türlüsü, Avustralya, kelimeleri sevmek yetmezmiş gibi kelime türetme şeysi –confuzzle-, saçma sapan hayaller, Max’in daimi loto numaraları 11 ve 12, nobletler vs. Krem şanti milkshake olaydı diye aklımdan geçmedi değil ama çok tanıdıktı işte bazısı sımsıcaktı bu film bizdendi. Mary’nin Max’in yanına gitmek için para biriktirmesi. Bide o parayı ameliyata harcayıp sonra pişman olması. Uzun zaman bişeyi bekleyip, anlık sinirle yakarsın ya gemileri. Bana olur sıkça, parlarım öyle, sonra geçer ve illa ki keşke derim.Bide şimdi atılan mesaja iki saat geç cevap verince sorgusuz sualsiz triplenirken insanlar, Mary Max’in asperger sendromuna yenilip, kriz geçirdiği –ki kendisi yüzünden- dönemde ona yazmamasını Amerika’nın mürekkebi bitmiştir diye yorumlayabiliyor. İşte ben bi film çeksem muhakkak adı Mary and Max olmazdı ama bu filmin benim olmasını deli gibi isterdim. Ve şimdi ben animasyona tapıyorum. Up yaraladıysa da Mary & Max öldürdü.
P.S: Bu filmi izledikten sonra böyle gidip yüzüme soğuk su çarpmak istemiştim.
P.SS: O değilde hakikaten bi ton yazmış olup çok eksik hissediyorum sanki anlatamamışım gibi.
P.SSS: Çikolata. Çikolata. Çikolata.
"Akrabalarımız Tanrı'dan gelir. Çok şükür arkadaşlarımızı kendimiz seçebiliyoruz."
21 Aralık 2010 Salı
16 Aralık 2010 Perşembe
Av Mevsimi
Klasik Türk izleyici mantalitesinde miyim bilmiyorum ama polisiye film şaşırtmalı derim hep. O yüzden de zor beğenirim. Av Mevsimi kadro gereği çook evvelden beklenmeye başlanmıştı tarafımdan. Bu adamlar ne çekse izlerim dersem ucu çok mu açık bırakmış olurum bilemedim ama dedim gayrı. Ayrıca yazı bölük börçük sürceğinden filmi izlememiş olanlar okumaya başlama gafletinde bulunduysa bile vazgeçsin. Ben ettim siz etmeyin.Filmin konusundan bahsetmeye filan gerek yok zaten izlemeyen okumasın dedik ya:) O değilde ben Cem Yılmaz’ın ölceğini önceden öğrenmiştim bir mallık sonucu. Ona rağmen tam o sahnede unuttuğumu fark ettim. Tam şimdi bu sahnede ölcek yapamadım o iyi oldu. Yoksa boku çıkıyor.
En başta değindiğim mevzudan dolayı senaryoyu çok basit buldum. Zaten Battal Bey’in hasta kızını görünce olay koptu, her şey aydınlandı. Cinayetin Battal Bey’le alakalı olduğu zaten ayan beyan ortadaydı. Tekindor’un Şener Şen’i küçümsediği, itin bilmemneresine gönderdiği sahnede ağzının ortasına çakasım geldi. Antropoloji geyiği beni baya güldürdü. Ex doktorun konuşmasını sevdim keşke rolü fazla olaydı diye iç geçirdim. Ezel’de Kenan’ın gençliğini oynayan elemanı görmek de güzeldi. Rıza Kocaoğlu zaten ‘şey, gözlerim maviymiş..’ deyiverdi ya candır.
Bir de tür olarak genelde Ejder Kapanı kıyası yapılmış. İzlemediğimden yorum yapamıyorum ancak Yavuz Turgul’un son filmi Kabadayı’yı getirince akla onu çok daha fazla beğenmiştim diyebilirim.
Yalnız bu ülkede inanılmaz iyi senaryoların harcandığı, daha kötüsü onlarcasının kağıt üstünde kaldığı açık. Bu filmin misli derecede iyileri, gerek yönetmenden, gerek oyuncu kadrosundan, temelde bütçesizlikten yine aynı filmin binde biri gişeyi yakalayamıyor deyip noktayı koyalım.
Etiketler:
Av Mevsimi,
Cem Yılmaz,
Çetin Tekindor,
Okan Yalabık,
Rıza Kocaoğlu,
Sinema,
Şener Şen,
Türk Sineması,
Yavuz Turgul
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)
