4 Ocak 2010 Pazartesi

İki Dil Bir Bavul



Konusu itibariyle merak uyandıran bir film olmuştu İki Dil Bir Bavul bende. Vizyona girdiği dönemdeki yoğunluğumdan ötürü kaçırdım diyeceğim ama sanırım değil. İzmir'de kaç sinemada gösterime girdi ve ne kadar gösterimde kaldı? 2 ay gösterimde kalıp illa ki izleyeceksiniz diye diretilen filmler bir yanda dururken, bu filmin yok sayılması niyedir bilmiyorum. Bu durum can sıkıcı ya neyse. Dün gecikmeli de olsa bi fırsat bulup izledim. Hani zaten nasıl bir değerlendirme yapılabilir, kurgu yok çünkü. Olmuşu, olmamışı yok. Gerçek bu, hayat kadar kendim kadar. Zülküf harbiden var, Zülküfler var.

Film yönetmenlerinin herkes anadilinde eğitim görmeli fikrine sahip olmasını yadırgamıyorum. Fakat katılmıyorum da, tek dilde eğitimi, Türkçe eğitimi daha sağlıklı buluyorum. Bu noktada çizgi çok iyi korunup, durum sömürülmemiş. Çok rahat ajite edilebilecek bir konu belli ölçülerde yansız verilmiş, tarafgirlik yapılmamış en azından.



Zülküf mü yoksa Zilkif mi demeli bilmiyorum ama mahveden bi ifadesi var çocuğun, hemen ısındıran, kendisine yakın hissettiren.. *Hocayla girdikleri diyalog ise müthişti son olarak. Tatilde ders çalışacaksın değil mi Zülküf sorusuna, cıklayan güzel insan, güzel çocuk.

Rojda, Zülküf yahut diğerlerinden biri gözüyle bakınca ise durum çok daha iç karartıcı. Çocuğa önce Türkçe öğreteceksin ki belli bir seviyeye gelmiş kişinin yabancı dil öğrenirken ne derece zorlandığını biliyoruz az çok. Yabancı onlarda Türkçe'ye. O daha Türkçe öğrenememişken yaşıtları çarpım tablosuyla içli dışlı olunca, ülkede gelir, eğitim, maddi ve manevi her anlamda uçurum, dengesizlik doğması çok normal. Birinin derdi Avrupa'daki golf kültürünü Türkiye'ye yerleştirememekken, diğeri günlerden birine daha çentik atmaya bakıyor sonuçta.

Herkesin farklı dilde eğitim görmesi demek, herkesin konuşmak istediği dilin resmileşmesi demek. Böyle bir ülkede birlik nasıl sağlanabilir? Özgürlük müdür bu yoksa sonun başlangıcı mı olur? Sen rahat, ben rahat, dünya güzel.. Kapı oraya açılmayacak ki, herşey güllük gülistanlık olmayacak yani. Neyse çok da derine inmenin manası yok.

Sonuç olarak sırf yorumu görmek, yorumlamak adına bile izlenilebilir.

3 Ocak 2010 Pazar

Avatar - Haklı Çılgınlık!



Filmi yeni yılın ilk gününde, 3D olarak izledim. Aslında başlarda tercihim farklı bir filmdi,fakat şartların esiri olduk. Şimdi iyiki de diyorum. Gözlük olayı tamam da ben hep bildiğimiz plastik, kağıttan üç boyutlu gözlük bekledim arkadaş :) Böyle afilli bişeyle karşılaşıp, onu salak yapmak maksadıyla türlü yollar deneyeceğim aklımın ucundan geçmemişti.

Neyse güne güzel ve abur cuburla başladık. Bileti de 17.45 seansına aldık. Hava tam İzmir havası, nefis.. Buca'yı kıskandırmak gibi olmasın ama İzmir'in en güzel ilçesi Balçova. Ha ben Buca kadar sevemem, orası ayrı. Ama süper yahu, her anlamda. 270'i sevmiyorum, metro yapılsın. Talimat çok net :)

Deniz havasını tenefüs etmenin verdiği huzurun Avatar'la bozulacağını biliyordum ama bunu da istiyordum bir yandan. Film görsel anlamda müthişti.. Hakikaten kendimi içinde buldum. Fena kaptırdım, kulaklarımı dış seslere tıkadım. Kaldı ki o kadar uzun süre bağlasalar durmayıp kaçma potansiyelim yüksektir. Üç boyutu da yaşadık sanırım, üzerimize geleni elle yakalamaya çalışmak filan.. Bu anlamda çok etkilendiğimi söyleyebilirim. Ama beni asıl çeken, herkesin burun kıvırdığı senaryo. Pandora, Na'vi ırkı, bu ırka mensup olan halk, törenler, sevgi ve bağlılık.. Tam olarak gözümde canlandırdığım, okurken düşlediğim Aborjinleri yaşattı bana. Enfesti tek kelimeyle. Film bedeline ek olarak 1.5 lira verdiğimiz gözlüklerin istemeye istemeye teslim alınma zorunlululuğu dışında herşey kusursuzdu benim için. Uzun zamandır bu derece büyük bir salonda, bilet bulabilme mutluluğu yaşayan insanlarla nitekim salon tıka basaydı, patlamış mısır eşliğinde film seyretmemiştim. Zaten poaça-gevrek durumunda kalmıştım, son halim o derece vahimdi :)

Geçtiğimiz hafta Neşeli Hayat'tan sonra final fiyasko ama keyifli filmdi yorumunu yapmıştım. Peki ya o izlediğim filmse bu neydi? O zaman adamlar yapmış deyip, Yahşi Batı'ya da göz kırpıp geçmeli :) Dip not: Ben İkran istiyorum, deli gibi. Vosvos'un pabucu damda bu birkaç gündür. Biraz geçsin, yine tahtı devralır pekala. Noktalarken, Avatar tek cümleyle, şuana kadar izlediğim bilimkurgu filmleri arasında 1 numara. İzlemeli, izletmeli.